Στάση πληρωμών στο χρέος:ή οι απαιτήσεις των τοκογλύφων ή τα δικαιώματα της εργατικής τάξης

του Πάνου Κοσμά
(Απρίλης 2012, Εργατική Αριστερά)

Δύο είναι τα πολιτικά «τοτέμ» στα οποία ομνύουν η κυβέρνηση και η τρόικα: οι «συμβατικές υποχρεώσεις της χώρας προς τους δανειστές» και η πάση θυσία παραμονή στο ευρώ. Αντίστοιχα, «καταγγέλλουν» τη στάση πληρωμών προς τους τοκοφλύφους και τη μετωπική σύγκρουση με την Ευρωζώνη σαν «καταστροφή», «επιστροφή στη λίθινη βεποχή» και άλλα τέτοια τρομοκρατικά.

Προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι μισθοί και οι συντάξεις πληρώνονται χάρη στα δανεικά της τρόικας. Ωστόσο, τα στοιχεία του δικού τους προϋπολογισμού λένε ότι τα δημόσια έσοδα ξεπερνούν τα 55 δισ. ευρώ ενώ οι μισθοί και οι συντάξεις δεν ξεπερνούν τα 18 δισ. ευρώ. Άρα οι μισθοί και οι συντάξεις πληρώνονται από τα δημόσια έσοδα, τα οποία μάλιστα προέρχονται από μια διαρκώς εντεινόμενη ληστεία των εργαζόμενων μέσα από τις φοροκαταιγίδες των διαρκών μέτρων.

Προσπαθούν να μας πείσουν ότι αν δεν πληρωθούν στο ακέραιο τα χρεολύσια και οι τόκοι του «δημόσιου» χρέους προς τους τοκογλύφους, θα πάψουν να μας «σώζουν», θα τραβήξουν το «σωληνάκι» και ο «Έλλην ασθενής» θα πεθάνει αβοήθητος. Ωστόσο, η Μέρκελ δηλώνει ότι θα ήταν καταστροφή (για τα συμφέροντα του γερμανικού καπιταλισμού προφανώς) να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ. Τα μεγάλα διεθνή καπιταλιστικά μίντια προειδοποιούν ότι τα ευρωπαϊκά κράτη που δάνεισαν την Ελλάδα πρέπει να συμφιλιωθούν με την ιδέα ότι δεν πρόκειται να πάρουν πίσω τα δανεικά και ότι η «ολοκληρωτική χρεοκοπία» είναι μια ισχυρή πιθανότητα. Και όχι μόνο αυτά: οι ίδιοι προχώρησαν πρόσφατα σε «κούρεμα» του χρέους προς τους ιδιώτες (ώστε να διασφαλιστούν έναντι του κινδύνου να χάσουν ολοκληρωτικά τα λεφτά τους), ενώ οι αγορές τους τιμολογούν τα νέα ομόλογα (που εκδόθηκαν για το μέρος του χρέους που δεν «κουρεύτηκε») στο 22-25% της αξίας τους.

Ενώ λοιπόν οι ίδιοι ακολουθούν μια πολιτική που οδηγεί σε χρεοκοπία σε δόσεις, ενώ οι αγορές τους «κουρεύουν» τα δικά τους ομόλογα, ενώ οι ίδιοι «κουρεύουν» ένα μέρος του χρέους για να διασφαλίσουν ένα μέρος της επένδυσης των τοκογλύφων τους, μας λένε ότι η στάση πληρωμών θα είναι μια καταστροφή…
Είναι προφανές γιατί: Γιατί χρησιμοποιούν το χρέος σαν όπλο ενάντια στην εργατική τάξη, για το πλήρες ξεθεμελίωμα των ιστορικών της κατακτήσεων. Γιατί θέλουν με την τρομοκρατία του χρέους να εμπεδώνουν και να βαθαίνουν διαρκώς τις πολιτικές λιτότητας, κατακρεούργησης μισθών και συντάξεων, αποδόμησης και διάλυσης του «κοινωνικού κράτους» (υγεία, παιδεία, προνοιακό σύστημα).
Ύστερα, το χρέος είναι ταξικό μέγεθος. Είναι τα συσσωρευμένα δημόσια ελλείμματα, που με τη σειρά τους είναι το αποτέλεσμα της καπιταλιστικής κερδοσκοπίας στα δημόσια έσοδα και τις δημόσιες δαπάνες. Δημιουργήθηκε επειδή οι δημόσιες δαπάνες διογκώνονταν όχι για τους μισθούς και τις συντάξεις (που τους σαρώνει η λιτότητα εδώ και δύο δεκαετίες) αλλά για τις επιδοτήσεις στο κεφάλαιο, για τις μίζες και τις υπερτιμολογήσεις στα δημόσια έργα, για το «πάρτι» με τις προμήθειες του Δημοσίου (βλέπε Siemens, εξοπλιστικά, φάρμακα, μίζες και υπερτιμολογήσεις σε κάθε μικρή και μεγάλη προμήθεια). Δημιουργήθηκε επειδή τα δημόσια έσοδα λεηλατήθηκαν, εξαιτίας των συστηματικών φοροαπαλλαγών στο κεφάλαιο, εξαιτίας της κρατικά προστατευόμενης φοροδιαφυγής, εξαιτίας του κοινωνικά άδικου φορολογικού συστήματος) κ.λπ.
Συμπέρασμα: Το χρέος είναι ταξικό στον τρόπο δημιουργίας του, αξιοποιείται από την κυβέρνηση και την τρόικα για ταξικούς σκοπούς (ενάντια στις ιστορικές κατακτήσεις της εργατικής τάξης). Δεν αφορτά μόνο του ξένους τοκογλύφους αλλά και τους Έλληνες τοκογλύφους, τις ελληνικές τράπεζες και διαχειριστές κεφαλαίων. Δεν αφορά μόνο τους τοκογλύφους αλλά και το κεφάλαιο συνολικά, αφού στο σύνολό του επωφελήθηκε -και συνεχίζει να επωφελείται- από το «πάρτι» στα δημόσια έσοδα και τις δημόσιες δαπάνες, ενώ από την τρομοκρατία του χρέους προκειμένου να κατακρεουργηθούν μισθοί, συντάξεις και κοινωνικές κατακτήσεις επωφελείται επίσης το σύνολο του κεφαλαίου.
Γι’ αυτό, η στάση πληρωμών προς τους τοκογλύφους και η διαγραφή του χρέους είναι η μόνη ταξική απάντηση! Είναι ο κεντρικός «κρίκος» του μεταβατικού προγράμματος που χρειαζόμαστε. Το πρόβλημα είναι ταξικό και οι απαντήσεις ταξικές: στάση πληρωμών και διαγραφή του χρέους όχι για να «απαλλάξουμε την (καπιταλιστική) οικονομία από αυτό το βραχνά» και να «απελευθερώσουμε πόρους για την (καπιταλιστική) ανάπτυξη», όχι για να «σώσουμε την πατρίδα από τουες ξένους τοκογλύφους», όχι για την «(καπιταλιστική) παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας», αλλά για την ανατροπή των ακραίων ταξικών πολιτικών και το σοσιαλισμό!

Ας αχρηστεύσουμε το όπλο της τρομοκρατίας του χρέους! Ο φόβος μπορεί και πρέπει να αλλάξει στρατόπεδο!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s