Να μην… κάψουμε το πολιτικό σχέδιο για κυβέρνηση της Αριστεράς!

του Πάνου Κοσμά*

Εποχή Κυριακή 29 Μάη

Δεν θυσιάζουμε -σαν την Ιφιγένεια- τα ριζοσπαστικά και αντισυστημικά χαρακτηριστικά του ΣΥΡΙΖΑ για να αποπλεύσει το καράβι μιας «οποιασδήποτε» «αντιμνημονιακής» κυβέρνησης!

Η ελληνική και ευρωπαϊκή συγκυρία «μυρίζουν» μπαρούτι: Η κυβέρνηση της Ολλανδίας κατέρρευσε – γιατί ο κυβερνητικός συνασπισμός, στη χώρα με την υψηλότερη αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας ΑΑΑ και χωρίς πρόβλημα χρέους, απέτυχε να περάσει πακέτο μέτρων λιτότητας). Ο Economist βγαίνει με πρωτοσέλιδο που επιτίθεται στον Ολάντ – ο καπιταλισμός σε βαθιά κρίση δυσκολεύεται φοβάται ακόμη και την ανάδειξη προέδρου από τη σοσιαλδημοκρατία στη δεύτερη ισχυρότερη χώρα της Ευρωζώνης. Η πιστοληπτική ικανότητα της Ισπανίας υποβαθμίστηκε μόλις χθες – σε συνθήκες που ξανάρχισε η γενικευμένη επίθεση των αγορών στην Ευρωζώνη. Ο Σόρος και το ΔΝΤ καταγγέλλουν τη Μέρκελ για την επιμονή στις… πολιτικές λιτότητας – κάποιοι νεοφιλελεύθεροι αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι η πολλή νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία βλάπτει ακόμη και τον καπιταλισμό. Και όλοι περιμένουν εναγωνίως το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών. Οι όροι που χρησιμοποιούνται για την κατάσταση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού θυμίζουν ιατρικό δελτίο: «ολλανδικός ιός», «ελληνική ασθένεια», «γαλλική θρυαλλίδα», «πολιτική παθογένεια» (η άνοδος των «άκρων»: Αριστεράς και φασισμού). Ο διεθνής καπιταλιστικός Τύπος, οι «θεσμικοί επενδυτές», τα think tanks κ.λπ. μιλούν για την ανάγκη να υπάρξει risk management λόγω της ανόδου της Αριστεράς (και της φασίζουσας ακροδεξιάς ή και των ναζί). 

Το αδιέξοδο της «συνταγής» για την αντιμετώπιση της κρίσης είναι πασιφανές. Τώρα, οδηγεί σε πολιτική αστάθεια. Η πολιτική επιστρέφει: η πανουργία της Ιστορίας τα έφερε έτσι ώστε να μπορούμε να περιγελάμε τους νεοφιλελεύθερους λέγοντάς τους «It’s the politics, stupid!».

Όλα αυτά ένα πράγμα σημαίνουν: Ότι η βαθιά κρίση του καπιταλισμού περνάει ορμητικά στο πολιτικό εποικοδόμημα, προκαλεί πολιτική αστάθεια και εγκυμονεί τον κίνδυνο γι’ αυτούς και τη δυνατότητα για μας μιας μεγάλης πολιτικής ανατροπής, στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ο φόβος αλλάζει στρατόπεδο. Η κρίση τους είναι τόσο βαθιά, το σύστημά τους τόσο ευάλωτο, ώστε μια πολιτική ανατροπή στην Ελλάδα μπορεί να προκαλέσει ένα μεγάλο ωστικό πολιτικό κύμα στην Ευρώπη και παγκόσμια! Στο ιστορικό και το πολιτικό προσκήνιο βγαίνουν οι δυνάμεις της «τελικής αναμέτρησης»: η Αριστερά και ο φασισμός!

Πολιτικό μέτωπο – κυβέρνηση της Αριστεράς!

Σε αυτές τις συνθήκες, η Αριστερά πρέπει να δώσει τη «μάχη για την εξουσία», πρέπει να έχει αυτοπεποίθηση για το γεγονός ότι δημιουργούνται οι όροι για ένα μεγάλο λαϊκό ρεύμα ανατροπής, πρέπει να ηγηθεί αυτού του ρεύματος και να φτάσει την αντιπαράθεση μέχρι το τέλος, μέχρι τις «λογικές» της συνέπειες. Το σχέδιο περιγράφεται από το σύνθημα «Πολιτικό μέτωπο της Αριστεράς – κυβέρνηση της Αριστεράς – τσάκισμα του ναζισμού!».

Η ατάκα του Αλέξη Τσίπρα στην -κατά τα άλλα πολύ καλή συνέντευξή του- στο TVXS, ότι δεν θα έλεγε όχι σε μια στήριξη του Καμμένου σε κυβέρνηση της Αριστεράς «αν χρειαζόμασταν 5 βουλευτές», παραπέμπει σε ένα άλλο πολιτικό σχέδιο, καθώς υποβάλλει τις εξής ιδέες:

α. Ότι μπορεί να υπάρξει κυβέρνηση της Αριστεράς χωρίς την υπόλοιπη Αριστερά (ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Η συγκεκριμένη «ατάκα» περί στήριξης από τον Καμμένο «προβοκάρει» την κατεύθυνση για πολιτικό μέτωπο της Αριστεράς – κυβέρνηση της Αριστεράς και στηρίζει αποφασιστικά το σεχταρισμό της ηγεσίας του ΚΚΕ.
β. Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ηγηθεί μιας «αντιμνημονιακής» κυβέρνησης που θα είναι όμηρος ενός κόμματος της λαϊκής δεξιάς. Ότι, επομένως, είναι έτοιμος να νερώσει το πρόγραμμά του – μην ξεχνάμε ότι το πρόγραμμα του κόμματος του Καμμένου είναι ένα κράμα Ζαππείου Ι, ρατσισμού και αντιμνημονιακής πατριδοκαπηλίας.
γ. Ότι στο όνομα της κυβέρνησης είναι έτοιμος να κάνει μεγάλες παραχωρήσεις αρχών – ευνοώντας την ιδεολογική ηγεμονία της λαϊκής δεξιάς σε κάποιο αντιμνημονιακό μέτωπο.
Αυτό το «ατύχημα» είχε προαναγγελθεί από πολλές «ατυχείς ατάκες» του τελευταίου διαστήματος που μετέθεταν τον ιδεολογικό άξονα του ΣΥΡΙΖΑ στην «πατρίδα» και την «εθνική ανεξαρτησία» και «νέρωναν» το πρόγραμμά του σε πιο «ρεαλιστικές» και «κεϊνσιανές» κατευθύνσεις.
Δεν είναι βέβαια ώρα για εσωστρέφεια! Πρέπει να δώσουμε τη μάχη για μήνυμα πολιτικής ανατροπής στις εκλογές της 6ης Μαΐου. Όμως δεν μπορεί να υπάρξει «επόμενη μέρα» αν θυσιαστούν τα πολιτικά, προγραμματικά και φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά του πολιτικού υποκειμένου που δίνει αυτή τη μάχη: του ΣΥΡΙΖΑ.

Δίνοντας τη μάχη για την πολιτική ανατροπή, δίνουμε ταυτόχρονα τη μάχη για την Αριστερά που χρειαζόμαστε, για τη Ριζοσπαστική – αντισυστημική Αριστερά. Ένας τέτοιος ΣΥΡΙΖΑ δεν θα θυσιαστεί σαν την Ιφιγένεια για να αποπλεύσει το καράβι μιας «οποιασδήποτε» «αντιμνημονιακής» κυβέρνησης!

*Υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Αθηνών, μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, μέλος του ΚΟΚΚΙΝΟΥ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s