ΚΚΕ: μια τρομοκρατημένη ηγεσία εναντίον όλων…

του Πάνου Κοσμά,

(περιοδικό Κόκκινο, τεύχος 52)

Το πιο βαθύ σκοτάδι είναι λίγο πριν την αυγή. Έτσι και με το ΚΚΕ: τρομοκρατημένη η ηγεσία του από τις πιέσεις, πρώτα απ’ όλα του κόσμου και των δικών  του οπαδών και ψηφοφόρων, για πολιτικό μέτωπο της Αριστεράς και για απάντηση στο «ζήτημα της εξουσίας» και της κυβέρνησης, αντιδρά όλο και πιο «βίαια», χάνοντας κάθε μέτρο, αλλά ταυτόχρονα η θέη της αδυνατίζει μέρα με τη  μέρα. Η τελευταία άμυνα που επινόησε, κινείται στα όρια του… αναρχισμού (βλέπε σχετικό σχόλιο), οι δε πολιτικές ατάκες της γ.γ. του Αλέκας Παπαρήγα είναι πλέον μνημειώδεις. Η κορυφαία εξ αυτών: εμείς είμαστε κομμουνιστές  και όχι αριστεροί!!! Άρα οι κομμουνιστές δεν συμμαχούν με αριστερούς;! Και  στην οικονομική και κοινωνική «βάση»  τότε, με ποιους συμμαχούν; Με τον… εαυτό τους; Και τι γίνεται με τους κομμουνιστές που δεν είναι στις τάξεις του ΚΚΕ; Στο ΣΥΡΙΖΑ και στο ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν υπάρχουν κομμουνιστές;

Προφανώς αυτοί είναι «ψευτοκομμουνιστές»  ή «αυτοαποκαλούμενοι κομμουνιστές»… Η ιστορική ειρωνεία είναι ότι το ΚΚΕ  συμπεριφέρεται προς την υπόλοιπη Αριστερά όπως παλιότερα κομμάτια του αριστερισμού απέναντι στο ΚΚΕ («ψευτο-ΚΚΕ», «σοσιαλ-φασίστες» κ.λπ.).  Όμως, αυτός ο «αριστερισμός» της ηγεσίας του ΚΚΕ, που καταργεί την έννοια των  συμμαχιών (θα τρίζουν τα κόκαλα του Λένιν…) και μεταθέτει την πάλη για την  εξουσία στο απροσδιόριστο μέλλον, είναι στην πραγματικότητα δεξιά και συντηρητική πολιτική. Πάνω απ’ όλα διατηρεί το στάτους κβο με την αστική τάξη, αφήνει  ανενόχλητη την εξουσία της, αρνείται το στόχο να βραχυκυκλώσουμε και να αποδιοργανώσουμε τον κυβερνητικό μηχανισμό του μνημονίου, και βέβαια με την ανθενωτική του στάση στο κίνημα αρνείται την περαιτέρω κλιμάκωση και μαζικοποίηση  των αγώνων. Αυτή είναι η άδοξη συνόψιση του υπερ-αριστερισμού του ΚΚΕ: το  κόμμα του στάτους κβο με την αστική τάξη, που στήνει αναχώματα για να μην ξεδιπλωθεί με όλη του την ορμή το κίνημα και οι αντιστάσεις, που «περιφρουρεί» το  αστικό πολιτικό σύστημα και την κυβερνητική μηχανή του μνημονίου.  Με τη στάση του αυτή, σ’ αυτούς τους καιρούς των ιστορικών προκλήσεων και των  μεγάλων δεινών για την εργατική τάξη, χρεώνεται μια νέα «Βάρκιζα» σε βάρος του  κινήματος, της Αριστεράς και των κομμουνιστών!

Ωστόσο, τα αναχώματα δοκιμάζονται σκληρά, οι ρωγμές στον κόσμο και στους ψηφοφόρους του ΚΚΕ είναι μεγάλες και η ηγεσία του ΚΚΕ απομονώνεται όλο και περισσότερο. Όσο περισσότερο σκληραίνει η ηγεσία του ΚΚΕ, τόσο πιο κοντά είμαστε  στην αυγή της ανατροπής της γραμμής του σεχταρισμού και του στάτους κβο με  την αστική τάξη. Η ενωτική πίεση προς το ΚΚΕ πρέπει να συνεχιστεί. Ο κόσμος του  ΚΚΕ δεν έχει πει ακόμη την τελευταία του λέξη…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s